Eg har knytt mitt første slips!
Julebord førre helg. Eg hadde investert i frisørtime og ny skjorte. Traska rundt i Trondheim sentrum og lurte på om eg likte denne livsstilen som eg så vidt fekk kjenne på, med ny skjorte i posen, flott og fin på håret. Følte meg grusomt seriøs ei stund der. Leika med tanken om å investere i stresskoffert som eg kunne ha viktige dokument i. Illusjonen brast då eg sette meg på bussen, det mest kollektive av kollektiv transport for å reise heimatt.
Men det var dette med slipset, då. Eg er sånn som han i reklamen for Posten som får ferdigknytt slips heimefrå. Eg har aldri knytt eit slips på eigahand før. Eg har hatt eit par liggjande, ferdigknytt. Men. Sist eg var ute på livet i dresskledd samanheng klarte eg å dra opp knuten idet eg skulle ta av meg slipset.
Krise?
Neida, YouTube hadde det eg trengte. Eit par filmvisningar seinare, med søkeorda “how to tie a tie”, og eg hadde ein full windsor på gong.

Eit par forsøk seinare, framføre spegelen på badet fekk eg til og med hovuddelen til å hengje lengre ned enn den tynne enden! Det såg retteleg bra ut.

Og julebordet, det var kjempebra! Ingen sa noko om at slipset mitt såg rart ut. Eg kan med andre ord rekke opp handa i forsamlingar der folk lurar på kor mange som kan knyte sitt eige slips.

Eg skal snart heim til jul!
Det kriblar litt i kroppen. Om ei veke no er eg heime i Førde. Skal berre gjere unna eit lass med arbeid først, så skal eg setje meg på nattbussen. Følgje den gjennnom eit tidvis julepynta snølandskap med iPoden som bestevenn. Det blir digg å komme heimatt. Sjå att folk, feire jul!

Og så blir det nok eit år med nyttårsfeiring i framand land. I fjor feira vi det nye året i London, i år går turen til Barcelona. Der har eg aldri vore før, men eg veit kva cerveza betyr, så det går nok fint.

Desember, eg elskar deg.

Lyd: Blitzen Trapper - Furr
Woha! Dette er draumande deilig musikk, tykkjer eg. Høyrast litt ut som Bob Dylan anno 2008. Eit deilig, deilig stykke med musikk.